De Course in mijn leven

door Robert Perry

Op mijn verjaardag afgelopen mei had ik de Course twintig jaar. Ik vond dit een geschikt moment om eens te overdenken wat de Course is gaan betekenen in mijn leven. Dit is geen eenvoudige taak, omdat hij zo centraal geworden is en zo diep verweven in alle facetten van mijn leven dat het moeilijk is naar buiten te stappen en hem slechts als een onderdeel hiervan te zien.

Op het meest basale niveau is de Course voor mij een boek, maar een boek als geen ander. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat het werkelijk geschreven is door Jezus van Nazareth, dat hij in de Course nogmaals in de wereld is verschenen. Ik weet hoe vreemd dit mag klinken en ik onderzoek deze conclusie steeds opnieuw, maar ik kan hier onmogelijk nog langer serieus aan twijfelen. Het is net alsof het een vast onderdeel van mij is geworden, dat achter al mijn herhaaldelijk onderzoek zit. Volgens mij is het volgen van de Course een moderne manier om Jezus te volgen op de stoffige wegen van het oude Israël.

Ik blijf me verbazen over het gedachtenniveau in de Course. Ik ben me gaan realiseren dat het geschrift, dat aanvankelijk langdradig leek en in herhaling vervallend, in plaats daarvan een strakke en complexe gedachtesymfonie is, die diepzinnig is, scherp, radicaal, subliem en origineel. Ieder gedeelte heeft zijn eigen ideeënrijkdom. Iedere paragraaf heeft onpeilbare dieptes. Ik zie de Course als een oceaan van wijsheid en ik geloof dat, uiteindelijk, de mensheid nog eeuwen zal besteden aan het vreugdevol onderzoeken van zijn dieptes, zonder deze ooit volledig te doorgronden. Ik weet dat ik hier de rest van mijn leven aan zal besteden.

Terwijl ik aanvankelijk de Course zag zoals ik net beschreef -als een verzameling grootse ideeën- is dit in de loop der jaren veranderd. Nu zie ik de Course op de eerste plaats steeds meer als een handleiding of handboek. Anders gezegd: ik zie het als een pad, een pad met vele facetten. Ik ken paden die vooral zijn gericht op één simpele techniek, maar ik ben de Course als bijna het complete tegendeel hiervan gaan zien. Er zijn vele facetten waarin hij ons wil trainen, vele aspecten als je zijn pad totaal wil volgen. Helaas -heb ik de indruk- gaat dit in tegen het overheersende beeld m.b.t. de Course. Veel studenten denken dat het in de eerste plaats neerkomt op ‘niets doen’ of slechts samen met de Heilige Geest naar je ego kijken, of het boek wegleggen en het gewoon leven of ze staan voor een raadsel wat te doen.

Daarentegen begon ik langzaam maar zeker in te zien dat de Course mij de ene na de andere activiteit wilde laten opnemen in mijn leven. En dus heb ik dat in de loop der jaren -met wisselend succes- geprobeerd. Er zijn vele aspecten in de Course waarvan ik me nog ver verwijderd voel, maar ik wil graag die aspecten met je delen die ik tot op zekere hoogte in mijn leven op heb kunnen nemen.

De basisactiviteit is - naar mijn mening - studie. Dus probeer ik hier iedere dag tijd voor vrij te maken. Deze studie heeft eigenlijk 2 kanten: de ene kant is meer intellectueel, de andere kant meer persoonlijk. Wat betreft de intellectuele kant houd ik ervan in de Course te duiken en nieuwe inzichten te verwerven, nieuwe verbanden te leggen en nieuwe patronen te zien. Ik hou ervan schemaatjes en tekeningetjes te maken boven- of onderaan de bladzijde, verklarende aantekeningen in de kantlijn te schrijven, meerdere verwijzingen naar hetzelfde idee te verzamelen, of mijn gekleurde highlighters te gebruiken om de herhalingen in een paragraaf eruit te lichten. Het voelt echt alsof ik een ontdekkingsreiziger ben die een oceaan induikt om een nieuwe flora en fauna te ontdekken.

Op het persoonlijke vlak probeer ik meer dan ooit de Course te lezen alsof hij speciaal voor mij geschreven werd. Als de Course ‘jij’ zegt vat ik dat op alsof hij specifiek mij bedoelt en vul ik in gedachten vaak mijn eigen naam in. Dit verhoogt niet alleen de emotionele impact van de stof, maar het geeft ook nieuwe dimensies aan de betekenis.

Het opent dikwijls mijn ogen voor het feit dat een passage zich subtiel richt op een bepaalde gesteldheid in mij, hoewel die niet genoemd wordt. Op deze manier lezen vereist ook dat ik er veel langzamer doorheen ga. Dit was moeilijk, omdat ik gewoonlijk een slordige lezer ben. Als je gewend bent vlug en nonchalant te lopen kan het moeilijk zijn kalmaan te doen en je bewust te worden van iedere stap. Maar met de Course loont het de moeite.

De praktische oefeningen die het Werkboek me geleerd heeft zijn een ander belangrijk aspect en ze zijn een echte hoeksteen voor me geworden. Ik had me nooit een leven kunnen voorstellen waarin ik zo gericht zou zijn op spirituele oefening, maar nu kan ik mij een leven zónder niet meer voorstellen. Dit facet van het pad van de Course heeft zelf vele facetten. Laat me enkele ervan die bijzonder belangrijk voor me zijn met je delen.

Ik zie nu hoe het Werkboek drie basismethodes onderwijst (die ik noem: Standaard Werkboekmeditatie, voor het eerst onderwezen in de lessen 41 en 44; de Naam van God meditatie, onderwezen in de lessen 183 en 184, en Open Mind meditatie, onderwezen in les 189, de Herhalingen V en VI , de Inleiding tot deel II en De Laatste Lessen). Bij elke methode ben ik eerst door een proces gegaan om die überhaupt te herkennen, daarna ben ik gaan begrijpen wat die methode werkelijk inhoudt en vervolgens begon die voor mij te werken. Deze methodes hebben mijn meditaties totaal veranderd; terwijl ze eerst nogal vaag en onregelmatig waren werpen ze steeds meer en regelmatiger vruchten af (hoewel ik nog steeds geen volleerde mediteerder ben).

De gebeden in deel II van het Werkboek zijn een hoofdbestanddeel geworden in mijn spirituele leven en hebben een zeer diepe betekenis voor mij gekregen. Ik hou ervan in stilte te zitten en tijd door te brengen met het bidden ervan. Soms, als ik in mijn eentje een lange rit maak, ben ik er uren mee bezig. Ze hebben een gevoel in mij gewekt van Gods nabijheid en zorg zoals ik op geen enkele andere manier heb ondervonden.

De door mij zo genoemde regelmatige herinneringen (korte herhalingen van de lessen tussen de uren door) zijn een enorme voedingsbron voor mij. Ik ben er nog steeds verbaasd over hoe mijn geestestoestand zich kan verheffen, alleen maar door enkele malen per uur stil te staan bij de les. Als ik de beoefening eruit zou moeten pikken die de kwaliteit van mijn leven het meeste heeft verbeterd, zou het waarschijnlijk deze zijn.

Antwoord op verleidingen - het herhalen van de les als iets mij van streek maakt - is van levensreddende betekenis geworden. Ik heb een verzameling oefeningen die ik overal uit het Tekst- en Werkboek heb gehaald, die ik gebruik wanneer ik emotionele steun nodig heb. Het mag vreemd klinken, maar ik heb meer emotionele steun ondervonden door het herhalen van deze woorden dan door wat dan ook. Het is als het wrijven van een helende balsem op mijn geest. Dankzij dit medicijn blijf ik niet meer zo lang van streek door bepaalde gebeurtenissen. Veel sneller dan ik gewend was hervind ik mijn vrede en ga weer door.

Een ander belangrijk facet is wat ik uitbreiding noem. Als ik de Course goed begrijp ben ik in feite ‘alleen maar hier om werkelijk behulpzaam te zijn’ (T2.V.18:2). Dit is een opmerkelijke zin. Hij zegt dat ik op aarde ben om anderen te helpen. Dat betekent vooral dat ik hen moet waarnemen als onschuldig en de moeite waard, maar die waarneming zal gewoonlijk naar buiten toe uitgedrukt moeten worden om iets goeds tot stand te brengen. Ik heb deze oproep in theorie altijd aantrekkelijk gevonden, maar uitermate bedreigend in de praktijk. Uiteindelijk denk ik: ‘Maar ík dan? Hoe zit het dan met míjn behoeftes?’ Dus jaren geleden heb ik mezelf een lange-termijn doel gesteld om me geleidelijk meer en meer te wijden aan het welzijn van anderen. Ik heb nog steeds een lange weg te gaan, maar ik denk echt dat ik al een heel eind gekomen ben. Een steeds groter deel van mijn tijd is gewijd aan het helpen van anderen. Ik voel mij minder uitgeput en het geeft mij meer energie dan voorheen. Ik ben minder selectief in wie ik help en ik voel ook dat ik gegroeid ben in mijn effectiviteit als helper. Ik voel dat ik de ego’s van anderen meer accepteer en er toleranter tegenover sta en dat ik er minder aan toegeef. Maar ik voel me nog steeds een beginneling in de hele onderneming van het werkelijk behulpzaam zijn.

De Course spreekt erover hoe onze hulp een speciale vorm aanneemt, die hij onze ‘speciale functie’ noemt. Veel studenten vragen zich af of er echt een speciale functie is die speciaal voor hen uitgekozen is. Anderen zien het hele concept slechts als een uitnodiging om zich in de waan van ‘spirituele speciaalheid’ te wentelen. Wat mijzelf betreft, zelfs al zou ik al het andere in twijfel trekken, dan nog zou ik er niet aan kunnen twijfelen dat de Heilige Geest mij een taak heeft gegeven. Er zijn te veel ervaringen in mijn leven die dit hebben aangetoond. Mijn leiding heeft mij voortdurend een specifiek idee gegeven van wat mijn functie is en de omstandigheden in mijn leven hebben dat idee voortdurend ondersteund. Het is niet de job die ik voor mijzelf wenste en daarom kostte het mij jaren dit te accepteren, maar hij maakt een perfect gebruik van mijn sterke kanten en zorgt ervoor dat ik nieuwe richtingen insla die ik anders nooit zou hebben gekozen. Ik geloof werkelijk niet dat het mijn waan van speciaalheid vergroot heeft. Daarentegen geeft het aan mijn leven betekenis en doelgerichtheid. Het geeft mij iets om voor te leven.

De Course vraagt ons om ons bij alle beslissingen tot de Heilige Geest te wenden voor leiding. Ik pretendeer niet dat ik een of andere verbazingwekkende rechtstreekse verbinding heb met de Almachtige, maar ik kan wel zeggen dat ik mij volkomen verloren zou voelen zonder de leiding die ik ontvang. Ik heb eraan gewerkt om me te gewoonte aan te leren (die trouwens benadrukt wordt in alle drie de delen van de Course) om gedurende de dag vele malen om leiding te vragen. Ik hoor geen stem, maar ik krijg (gewoonlijk) een innerlijk gevoel dat absoluut niet onfeilbaar is, maar dat veel wijzer en praktischer is dan mijn eigen weinig bevorderende gedachten. De leiding echter waar ik het meeste op vertrouw komt d.m.v. veelbetekenende toevalligheden, die ik ‘tekenen’ noem en die ik op een bepaalde manier ben gaan interpreteren de afgelopen 25 jaar. Over deze vorm van leiding wordt niet gesproken in de Course, maar het hele verhaal over het ontstaan van de Course was doordrenkt met voorbeelden hiervan – alleen werd daar de interpretatie dikwijls door Jezus zelf gegeven.

Tenslotte mijn relaties. Ik geloof echt dat ons vermogen om lief te hebben, te vergeven en ons te verbinden, zowel met vreemden in een enkel moment, als gedurende tientallen jaren met ‘anderen die veel betekenis voor ons hebben’, dé maat is voor onze vooruitgang op dit pad. Slechts weinigen laten zich misleiden door de ‘spiritueel gevorderden’ die met niemand overweg kunnen.

Hoe ga ik vooruit? Absoluut heel langzaam, maar ik kan zien dát ik vooruit ga. Ik denk dat ik dit voornamelijk te danken heb aan de Course. Hij leert mij langzaam hoe ik zowel onpartijdig naar mijn eigen ego kan kijken als anderen kan vergeven voor het hunne (met de niet-geringe hulp van zijn vele vergevingsoefeningen). Het ego is van huis uit oneerlijk. Het wil mij altijd zuiverder, beter en belangrijker maken dan jij. Wat de Course mij geleerd heeft over de duisternis in mijn eigen ego en over de goddelijkheid in anderen, brengt, geloof ik, de schaal langzaam maar zeker weer in evenwicht. Ik denk dat iedereen in mijn leven je zou vertellen dat ik nu een veel betere persoon ben om mee om te gaan dan dat ik enkele jaren geleden was.

Hoewel ik er al 20 jaar mee bezig ben voelt het in bepaalde opzichten alsof ik pas met dit pad begin. Maar ik voel mij er zo diep door gezegend. Na al die tijd voelt de Course levender, toepasselijker en transformerender dan ooit. De relatie die ik er nu mee heb had ik in het begin nooit kunnen voorzien. Ik had mij nooit kunnen voorstellen dat dit boek mijn manier van leven zou kunnen worden.

WIL JE DIT ARTIKEL UITPRINTEN?
Selecteer dan het tekstgedeelte van boven naar beneden door de linkermuisknop ingedrukt te houden;
klik met rechts > copiëren; open een nieuw Word-document en plak het erin. Voilà!

De artikelen werden vertaald met vriendelijke toestemming van 'The Circle of Atonement'.
De citaten werden uit het Engels vertaald vanuit 'A Course in Miracles', Foundation for Inner Peace, 1992.
Op de artikelen van 'the Circle of Atonement' en van 'het wonder' rust copyright.