Is ons gedrag van
belang?
Een nieuwe visie op het belang van liefdevol
gedrag
door Greg Mackie
Een Cursus in Wonderen is de ‘religie van volmaakte
onverbondenheid van de negentiger jaren. Hij staat dwangmatige,
egocentrische en narcistische mensen toe op hun manier door te
gaan.’ Dit is de conclusie van een niet nader genoemde deskundige
‘op het gebied van religieuze bewegingen in Californië’, geciteerd
in een artikel in ‘Time Magazine’ over Marianne Williamson. Het
is een tamelijk alarmerende conclusie, maar één die makkelijk
te trekken valt na een vluchtig onderzoek van een leer die beweert
dat de wereld louter illusie is en door onze eigen geest gemaakt.
En het is een conclusie die ik meer dan eens van Coursecritici
vernomen heb.
Maar ik ben ervan overtuigd dat deze conclusie ook een
algemene houding weerspiegelt binnen de Coursewereld zelf. Hoewel
de meeste Coursestudenten het idee dat hun pad ‘egocentrisch’
en ‘narcistisch’ zou zijn heftig zouden tegenspreken, schijnt
de heersende zienswijze binnen de Coursegemeenschap toch te zijn
dat de Cursus zich alleen maar met onze individuele geest bezighoudt,
en dat het irrelevant is wat we in de illusoire wereld ‘daar buiten’
doen. Deze zienswijze heeft enkele grotere vertakkingen. Een van
deze vertakkingen - en één die me altijd van streek maakte - is
het idee dat, zodra we maar denken dat liefdevol gedrag
een wezenlijk deel van onze spirituele weg uitmaakt, we in wezen
terug zijn bij af. Volgens deze zienswijze namelijk verwarren
we per definitie vorm en inhoud als we ook maar enigszins belang
hechten aan liefdevol gedrag in de wereld, als we belang hechten
aan iets buiten onze geest, als we de vergissing werkelijk maken.
Vanuit deze opvatting is het bijna een geloofspunt dat liefdevol
gedrag in wezen helemaal geen doel is omdat het eigenlijke doel
van heelwording de geest is. Hoewel aanhangers van deze zienswijze
zich misschien wel liefdevol gedragen, beschouwen ze dit niet
als relevant wat betreft hun werk met de Cursus, maar hooguit
als een aangenaam neveneffect ervan. Kortom, ons
gedrag is helemaal niet van belang.
Dit alles is zeer betreurenswaardig omdat volgens mij
liefdevol gedrag een vitaal en noodzakelijk onderdeel vormt van
de weg van de Cursus naar ontwaken toe, van begin tot einde.
Een visie op
het einde van de weg van de Cursus:
de gevorderde leraar van God.
Mijn zienswijze mag voor velen verrassend zijn, maar
laten we, voordat ik het bewijs daarvoor uiteenzet, eens een ogenblik
stilstaan en een voorproefje nemen op het ‘einde’ van de weg van
de Cursus: de gevorderde leraar van God. Want de beschrijving
die de Cursus van de gevorderde leraar van God geeft als een levende
belichaming van liefde is een machtig bewijsstuk voor het
belang van liefdevol gedrag. Hoewel ik deze beschrijving later
meer in detail bespreken wil, zou ik ons nu eerst gewoon eens
willen laten ervaren hoe het zou voelen om een dergelijke
leraar te zijn. Deze visualisatie-oefening is gebaseerd op de
tien karaktereigenschappen van Gods leraren zoals ze in het Handboek
voor Leraren (Hoofdstuk 4) gepresenteerd worden.
Sluit eerst je ogen en haal een specifieke situatie
voor de geest waar je op dit moment mee te maken hebt, of een
meer algemene situatie waarin jij je vaker bevindt (Ik b.v. visualiseer
vaak hoe ik in de winkel waar ik werk de klanten help). Zie zo
duidelijk mogelijk de omgeving voor je, de mensen die erbij betrokken
zijn, en de omstandigheden. Neem de tijd om aandacht te schenken
aan de verschillende gedachten, gevoelens, woorden en beelden
die in je opkomen terwijl je over deze situatie nadenkt, met name
de gedachten en gevoelens die boos, oordelend, angstig enz. zijn
– kortom, die niet liefdevol zijn. Zie hoe jij je in deze situatie
gedraagt, en schenk speciale aandacht aan het gedrag dat niet
liefdevol is. Lees vervolgens langzaam de schuin gedrukte alinea
onderaan, en ga daarna aandachtig door met elk van de tien karaktereigenschappen,
één voor één. Sluit, telkens wanneer je met één ervan klaar bent,
je ogen en stel je voor hoe je deze karaktereigenschap in jouw
situatie belichaamt, waarbij je de liefdeloze gedachten en gedragingen
die je eerder visualiseerde door deze eigenschap laat vervangen.
Zie jezelf in deze situatie gedachten denken, woorden spreken
en op manieren handelen die deze bepaalde eigenschap weerspiegelen.
Probeer zo goed je kunt werkelijk te zien hoe je die eigenschap
op elke mogelijke manier belichaamt. Neem telkens zo veel tijd
als je wilt, en ga dan door naar de volgende. Het doel van deze
oefening is niet om jouw liefdeloze gedachten en gedragingen te
veroordelen, maar enkel om je met een visie te inspireren hoe
je in deze situatie zou kunnen reageren als je een gevorderde
leraar van God was.
Laten we nu met de oefening beginnen:
Omdat ik vol vertrouwen de weg van de Cursus bewandel en me
met anderen verbonden heb in het gezamenlijke doel om deze weg
te volgen, ontvang ik van God speciale gaven - karaktereigenschappen
die het me mogelijk maken om mijn speciale rol in de Verzoening
te vervullen en die me helpen om mijn broeders naar huis te leiden.
Gezegend met deze gaven word ik een gevorderde leraar van God,
een levende belichaming van goedheid en liefde in deze wereld.
1. Ik heb volledig vertrouwen in deze
situatie, omdat ik inzie dat ze werkelijk door de zachte Kracht
van de Heilige Geest wordt bestuurd [voel Zijn Kracht]. Daarom
begrijp ik dat alle dingen, gebeurtenissen, ontmoetingen en omstandigheden
[ook deze] voor iedereen waarlijk behulpzaam zijn.
2. Ik ben in elk opzicht volkomen eerlijk; alles wat ik
denk, zeg of doe is volstrekt consistent, ik ben volmaakt integer.
Al mijn gedachten zijn volledig met elkaar in harmonie. Ik houd
me aan mijn woord, en wanneer ik beloof iets te doen kom ik dat
ook na [zie jezelf dit in deze situatie doen]. Deze integriteit
brengt me een diepe geestesvrede [voel hoe vredig dit voelt].
3. Ik ben verdraagzaam ten opzichte
van alles en iedereen, omdat ik niets en niemand veroordeel. Alle
gebeurtenissen en alle mensen zijn in mijn visie even acceptabel
[pas dit toe op specifieke personen en gebeurtenissen in deze
situatie].
4. Ik ben volstrekt
zachtmoedig omdat ik inzie dat ik in werkelijkheid
niemand kan kwetsen noch gekwetst kan worden. Ik begrijp dat het
niets oplevert om wie of wat dan ook te kwetsen [zie jezelf vriendelijk
en zachtmoedig in deze situatie handelen]. Mijn zachtmoedigheid
is geen zwakte maar juist de bron van mijn kracht [ervaar deze
kracht].
5. Ik ben vol
vreugde omdat ik nergens bang voor ben en geleerd
heb dat ik niet lijden kan [zie het lijden in je omgeving oplossen].
Mijn blijdschap is mijn danklied aan mijn Schepper - hoe vreugdevol
is het om het doel van verlossing met Hem te delen!
6. Ik ben geheel zonder verdediging
omdat ik geen illusies meer hoef te verdedigen. Zodoende vormt
niemand meer een bedreiging voor me, zie ik niets als gevaarlijk
[kijk - met dit in je achterhoofd - naar de beangstigende aspecten
van jouw situatie]. Nu ik mijn verdedigingen loslaat vind ik veiligheid,
vrede, vreugde, en de Liefde van God [zie hoe jij je verdedigingen
neerlegt, en voel de opluchting].
7. Ik ben grenzeloos vrijgevig omdat
ik besef dat ik slechts door weg te geven datgene kan behouden
wat ik werkelijk verlang. Ik ben bereid alles weg te geven wat
ik bezit, mits dit het verlossingsplan dient [zie jezelf in deze
situatie vrijelijk geven]. En door gul mijn materiele middelen
te delen geef ik ook het ware geschenk dat ze vertegenwoordigen:
Gods Liefde. En door Zijn Liefde aan anderen te geven verzeker
ik me ervan dat iedereen, mezelf inbegrepen, zal inzien dat Gods
Liefde hen waarlijk toebehoort om te geven [voel hoe de liefde
naar jou terugkeert terwijl je haar geeft].
8. Ik ben geduldig
met alles en iedereen omdat ik me realiseer dat de verlossing
zeker is, dat ze zich in de tijd perfect zal ontvouwen. Ik begrijp
dat alles wat ooit met wie dan ook is gebeurd [ook deze situatie]
het welzijn van de wereld gediend heeft. Ik ben eveneens bereid
om al mijn oude beslissingen te herzien als ze wie dan ook kwetsten
[kijk naar je situatie en herzie je oude kwetsende beslissingen].
9. Ik ben een en al vertrouwen: consequent
en onwankelbaar pas ik op elke situatie in mijn leven toe wat
ik in de Cursus geleerd heb [besef dat je nu, op dit moment, de
Cursus op deze situatie toepast]. Deze overgave aan mijn pad weerspiegelt
mijn grotere vertrouwen en mijn toewijding aan God, aan Christus
en aan al mijn broeders. Vol vertrouwen in Hen rust ik in stille
zekerheid [voel de vrede die deze stille zekerheid jou brengt].
10. Uiteindelijk ben ik open van geest,
sta ik slechts open voor de Stem van Gods Leraar, en heb ik me
afgesloten voor de stem van oordeel en veroordeling [luister nu
naar Zijn Stem]. Wanneer ik alleen maar naar de Stem van de Heilige
Geest luister en naar geen andere, is mijn vergeving van de wereld
ten slotte compleet geworden. En als ik compleet vergeef zal de
wereld schitteren van vernieuwing, van vreugde en stralende glorie,
die elk voorstellingsvermogen te boven gaat [probeer je dit voor
te stellen zo goed je kunt]. Het is me gegeven om de blijde boodschap
van complete vergeving aan de wereld te schenken. Gezegend ben
ik, inderdaad, want ik ben de brenger van verlossing [zie jezelf
als brenger van de verlossing in jouw situatie].
Welke gevoelens heeft deze oefening in jou teweeggebracht?
Eerlijk gezegd raak ik er helemaal van in de wolken. Telkens wanneer
ik haar doe voel ik me enorm opgetild. Als ik mezelf in deze situatie
zie en me met zo’n grenzeloze liefde zie handelen, voel ik me
zo goed over mezelf, zo schoon, zo zuiver en onschuldig. Ik voel
me geïnspireerd om de Cursus met vernieuwde energie te beoefenen.
Kortom, ik vind de persoon zoals beschreven met deze eigenschappen
gewoon onweerstaanbaar aantrekkelijk, zo zeer dat ik niets
liever wil dan ook zo iemand te worden. Ik wil graag
een gevorderde leraar van God worden en grote daden van liefde
in deze wereld volbrengen.
Welnu, is deze aantrekking slechts mijn ego dat goedkeurend
glimlacht omdat ik de vergissing werkelijk maak? Ik denk dat onze
reacties op de meeste dingen gemengd zijn, en ik denk zeker dat
ook mijn ego deel uitmaakt van deze vermenging. Maar het is voor
mij buiten kijf dat mijn diepe aantrekking tot waarlijk liefdevol
gedrag, welke ego-elementen er ook in verweven zitten, een kern
van waarheid bevat. Het lijkt gewoon een wet van de geest dat
we onweerstaanbaar aangetrokken worden tot heelheid, tot harmonie,
tot integriteit en liefde in welke vorm ook. En dat geldt vooral
voor het domein van de menselijke relaties – hét domein van de
Cursus. Voelen we ons niet allemaal enorm aangetrokken tot mensen
die vol vertrouwen zijn, eerlijk, zachtmoedig, vrijgevig en vreugdevol
in hun relaties? Het ego kan inderdaad liefdevolle vormen van
gedrag voor zijn hatelijke bedoelingen misbruiken, maar ik vermoed
dat het ego dat juist doet vanwege deze basale aantrekkingskracht:
het ego weet dat we ons tot waarlijk liefdevol gedrag aangetrokken
voelen, en dus probeert het ons d.m.v. relaties te misleiden (zoals
speciale relaties) die er liefdevol uitzien maar dat in
wezen niet zijn. Als het ego dat niet zou doen zouden we ons er
eenvoudigweg niet toe aangetrokken voelen. Al met al lijkt er
een ingeboren mechanisme van herkenning in ons te bestaan, één
dat zelfs het ego in de gaten heeft en waar het gebruik van maakt,
nl. dat het uitdrukken van een liefdevolle geest d.m.v. liefdevol
gedrag in deze wereld een legitiem en zelfs noodzakelijk aspect
is van het werkelijk liefhebben van elkaar. En als dit inderdaad
noodzakelijk is, zou het dan niet een belangrijk onderdeel van
de weg van de Cursus zijn?
Een bewijsvoering voor het belang van
liefdevol gedrag
Laten we nu eens het bewijsmateriaal, dat liefdevol
gedrag inderdaad een belangrijk aspect van de weg van de Cursus
is, onderzoeken. De eerste twee punten die ik wil aanvoeren
geven vorm aan de grondgedachte van de Cursus waarom liefdevol gedrag belangrijk is: Liefde uitbreiden vormt het hart van de Cursus en liefdevol gedrag
speelt een essentiële rol in deze uitbreiding. De laatste drie
punten ondersteunen dit verder door te laten zien dat de Cursus
consequent beschrijft dat liefdevol gedrag een essentiële
rol speelt: hij portretteert consequent diegenen wier geest geheeld
is, en neemt Jezus met zijn liefdevolle gedrag in de wereld als
hun voorbeeld.
1.
Liefde uitbreiden vormt het hart van de weg van de Cursus.
Het is gewoonweg onmogelijk om het belang van liefdevol
gedrag op het pad van de Cursus te overschatten. Het vormt het
hart van de Cursus. Zelfs de titel Een
Cursus in Wonderen houdt in dat het een Cursus is in het uitbreiden van wonderen. Hoewel het wonder dat we uitbreiden in de
Cursus vele namen heeft (vergeving, heling, verlossing etc.) zal
ik haar voor het doel van onze uiteenzetting gewoon liefde
noemen (per slot van rekening noemt de Cursus vergeving een aardse
vorm van liefde [WdI.186.14:2]). Zoals ik het begrijp gaat het proces van uitbreiding in
de Cursus als volgt:
1.
We openen onze geest en ontvangen
liefde van de Heilige Geest.
2.
De liefde die we ontvangen hebben geven
we aan onze
broeders (breiden die uit).
3.
Doordat we het helende effect van deze liefde op onze broeder zien, zien we in
dat we haar
zelf hebben ontvangen. Dit is wat ons uiteindelijk heelt.
De Cursus bevat talloze verwijzingen naar dit drie-stappen-proces,
hetzij naar het hele proces, hetzij naar delen ervan. Binnen het
gedachtesysteem van de Cursus is juist dit het proces van verlossing.
Hier volgen enkele verwijzingen:
Zo wordt waarneming uiteindelijk in kennis omgezet.
De wonderdoener begint ermee licht waar te nemen, en zet zijn
waarneming om in zekerheid door het continu uit te breiden en
de erkenning ervan te accepteren. De gevolgen ervan verzekeren
hem dat het er is. (T9.V.7:7-9)
Ideeën moeten jou eerst toebehoren, voordat je ze geeft.
Als jij de wereld wilt verlossen, moet je eerst verlossing voor
jezelf accepteren. Maar je zult niet geloven dat dit gebeurd is
voordat je de wonderen ziet die ze naar iedereen brengt waar jij
naar kijkt. (WdI.187.3:1-3)
Niemand kan ontvangen en begrijpen dat hij ontvangen
heeft, totdat hij geeft. Want in het geven ligt zijn eigen acceptatie
van wat hij ontvangen heeft. (WdI.154.8:6-7)
Laten we vandaag slechts deze les leren: we zullen pas
herkennen wat we ontvangen als we het gegeven hebben. Je hebt
dit al honderd keer en op honderd manieren horen zeggen, en toch
ontbreekt het jou nog steeds aan geloof. (WdI.154.12:1-2)
Door de liefde die wij van de Heilige Geest hebben ontvangen
uit te breiden naar
onze broeders, beseffen we dat ze ons eveneens toebehoort; door
uitbreiding wordt liefde in onze geest versterkt.
Daarom is liefde uitbreiden zo belangrijk. Alleen maar de liefde
van de Heilige Geest in onze geest ontvangen is niet genoeg, omdat
we haar, hoewel ze daar is, niet zullen herkennen: ‘Hoe kun
je in toenemende mate bewust worden van de Heilige Geest in jou
anders dan door Zijn werking [door jou heen]?’ (T9.VI.1:1). Volgens de Cursus zullen
we deze liefde pas werkelijk herkennen als de onze, als we haar
naar onze broeders uitbreiden en zien hoe ze naar ons weerkaatst
wordt door de helende transformatie die ze in
hen teweegbrengt. Door het effect van onze liefde op anderen
te zien raken we ervan overtuigd dat we waarlijk onschuldig
zijn, dat we werkelijk liefdewezens zijn met een heilzame uitwerking
op anderen; door te zien dat onze liefde weer naar ons teruggekaatst
wordt, worden de begrenzingen tussen ons opgeheven en zijn we
in staat te herkennen dat we met onze broeders in liefde verbonden
zijn - dat we één zijn. En zo worden vergeving en het einde van
afscheiding - precies het doel van de Cursus - bereikt door eenvoudig
liefde uit te breiden naar onze broeders. De uitwerking van deze
uitbreiding ervaren is wat onze heling compleet maakt.
2. Liefdevol gedrag is een vitaal en noodzakelijk
middel
om liefde uit te
breiden.
Een ander woord voor uitbreiding is communicatie: we moeten de liefde die we
hebben ontvangen aan anderen doorgeven teneinde haar in onze eigen
geest te versterken. Maar wat heeft dit met gedrag te maken? Zegt
de Cursus niet dat alleen geesten communiceren? Ja, ware communicatie
is uiteindelijk een directe uitwisseling van geest tot geest.
Maar toch kan deze communicatie ook door het lichaam worden uitgedrukt.
Hoewel alleen geesten communiceren, kunnen we het lichaam gebruiken
om de geesten te bereiken van hen die geloven dat ze een lichaam
zijn, en hen door middel
van het lichaam te onderwijzen dat dit niet zo is (zie T8.VII.3:2). In feite is liefde communiceren
in de ogen van de Heilige Geest het enige doel van ons lichaam.
Maar al kan het lichaam dus gebruikt worden om liefde
te communiceren, is dit dan werkelijk belangrijk?
Of is het louter een aangenaam neveneffect van de uitwisseling
van geest tot geest, waar het wérkelijk om draait? Verrassend
genoeg beschrijft de Cursus deze communicatie door middel van
het lichaam als een werkelijk vitaal en noodzakelijk middel om hen te bereiken die nog niet klaar zijn om pure communicatie
van geest tot geest te ervaren – en dat zijn we feitelijk allemaal.
De meesten van ons zijn daar op z'n minst om een aantal redenen
niet klaar voor. Ten eerste zijn we gewoonweg nog niet afgestemd
op deze vorm van communicatie. Ten tweede zou het ons waarschijnlijk
de stuipen op het lijf jagen. Stel je eens voor: als je ogenblikkelijk
totale telepathische communicatie met iedereen zou ervaren en
geen privé-gedachten meer zou hebben, zou dat dan geen vreselijke
schok voor je zijn? En als andere mensen zouden weten dat je hun
gedachten kon lezen en zelfs jouw eigen gedachten in hun geest
kon plaatsen, zouden ze dan niet doodsbang zijn?
Dus, zegt de Cursus, moeten we liefde communiceren ‘in
een taal die de ontvanger zonder angst begrijpen’ kan (T2.IV.5:3). En precies zoals wij verbale
taal kunnen gebruiken (zoals de Cursus doet) om een boodschap
van liefde voorbij woorden over te brengen, zo kunnen we ook de
taal van het gedrag gebruiken om een boodschap van liefde voorbij
daden over te brengen. We kunnen ons lichaam gebruiken om de boodschap
van liefde te ‘uiten’, die in werkelijkheid tussen onze geesten
wordt uitgewisseld. En onze broeders hebben een wanhopige
behoefte aan deze uitwerking, zoals de volgende passage uit hoofdstuk
12 van het Handboek voor Leraren ons vertelt:
[De leraren van God] hebben een hulpmiddel nodig waardoor communicatie
mogelijk wordt met degenen die niet beseffen dat ze geest zijn.
Een lichaam kunnen ze zien. Een stem verstaan ze en luisteren
ze naar, zonder de angst waarop de waarheid in hen zou stuiten.
Vergeet niet dat de waarheid alleen daar kan komen waar ze zonder
angst verwelkomd wordt. Daarom hebben Gods leraren een lichaam
nodig, want hun eenheid kan niet rechtstreeks worden herkend.
(H12.3:4-8)
De ‘eenheid’ waarnaar hier verwezen wordt is de eenheid
van Gods leraren. Deze paragraaf vertelt ons dat Gods leraren
waarlijk één zijn omdat zij in één doel verenigd zijn. Toch ‘lijken
ze met velen te zijn, want dat is wat de wereld nodig heeft’ (H12.2:5). De wereld heeft behoefte
aan waarheid die in een vorm komt die ze zonder angst begrijpen
kan, en dus heeft ze behoefte aan waarheid die komt door middel
van lichamen. En het is verbazingwekkend dat juist dít inzicht
in de eigenlijke bedoeling van het lichaam iemand letterlijk maakt
tot een leraar van God:
Wat hen echter tot Gods leraren maakt,
is dat ze de eigenlijke bedoeling van het lichaam herkennen. Naarmate
ze in hun ambt vorderen, raken ze er steeds meer van overtuigd
dat de functie van het lichaam slechts fungeert als spreekbuis
voor Gods Stem voor menselijke oren. (H12.4.1-2)
Zo kunnen we dus zien dat het gebruiken van het lichaam
om Gods Stem uit te breiden (anders gezegd: liefde uitbreiden
door middel van gedrag) een werkelijk essentieel middel is om
liefde uit te breiden.
3.
De Cursus bevat talrijke verwijzingen naar liefdevol gedrag
als de uitbreiding van een liefdevolle
geest
Als liefdevol gedrag werkelijk zo belangrijk is, mogen
we ook verwachten dat dit in de Cursus beschreven wordt. En dat
is inderdaad het geval. De Cursus staat gewoonweg bol van beelden
van liefdevol gedrag als de uitdrukking van een liefdevolle geest.
Zijn pagina’s bevatten talloze verwijzingen naar verschillende
vormen van liefdevol gedrag: ethisch gedrag zoals eerlijkheid
en schuldeloosheid; uitdrukkingen van liefde zoals glimlachen
en elkaars handen vasthouden; en daden van liefde zoals onderwijzen
en helen. Dit zijn natuurlijk allemaal vormen
van gedrag, en ik begrijp dat bij veel Course-studenten nu onmiddellijk
de rode vlag wordt gehesen: is vorm in z’n geheel niet neutraal?
Ja, dat is waar, maar in zijn beelden van liefdevol gedrag erkent
de Cursus duidelijk dat er inderdaad bepaalde vormen van gedrag
zijn die in deze wereld de liefde effectiever uitdragen. Op zich
genomen zijn de vormen niet liefdevol. Maar eerder hebben we al
gezien dat liefdevol gedrag buitengewoon aantrekkelijk is, en
dat liefde uitgedrukt moet worden in een taal die de ontvanger
begrijpen kan. Daarom is het duidelijk dat geesten die vol liefde
zijn deze liefde moeten uitdrukken in gedragsvormen die gewone
mensen als liefdevol opvatten. Een knuffel is simpelweg
een duidelijkere boodschap van liefde dan een klap in het gezicht.
Welke specifieke gedragsvormen beschouwt Jezus dan als
bijzonder krachtige boodschappers van liefde? Zowel door de Cursus
heen als in Jezus’ persoonlijke begeleiding van Helen en Bill
is werkelijk een hele lijst van zulke gedragsvormen te vinden.
En - met het idee in gedachten dat uitbreiding heelwording versterkt
- is het de moeite waard erop te letten dat veel van deze gedragingen
in de Cursus beschreven worden als manieren om iemands heelwording
te versterken. Een korte lijst met liefdevolle gedragingen die
specifiek door Jezus worden genoemd of aangeduid als uitdrukkingen
van liefdevol denken omvat:
volledige eerlijkheid,
complete schuldeloosheid en zachtmoedigheid,
dingen weggeven,
een kind niet uitschelden of slaan,
consequente hoffelijkheid tegenover iedereen (Absence from Felicity, pag. 263),
anderen niet uitlachen,
verlossing onderwijzen aan aangewezen leerlingen,
onze leerlingen geen angst aanjagen,
de magische gedachten van een leerling niet aanvallen,
de woorden van de Heilige Geest aan de wereld doorgeven,
woorden van dankbaarheid en barmhartigheid spreken,
de Gulden Regel toepassen,
de partner in een relatie niet van de relatieproblemen
beschuldigen,
het lichaam van anderen niet voor zelfzuchtige doelen
gebruiken,
het lichaam van anderen genezen,
elkaars handen vasthouden,
samen het spirituele pad bewandelen,
glimlachen, lachen,
en onze ogen, tong, handen en voeten gebruiken om de
wereld met wonderen te
zegenen.
Dit is geenszins een volledige lijst, en zelfs een complete
lijst van Courseverwijzingen zou bij lange na niet de ontelbare
vormen dekken die liefdevol gedrag kan aannemen. Maar uit deze
korte lijst blijkt duidelijk dat Jezus verwacht dat ons gedrag
in de wereld, voortkomend uit ons liefdevolle denken en specifiek
door de Heilige Geest geleid, het toonbeeld van goedheid en liefde
zal zijn.
4.
De gevorderde leraar van God, zoals beschreven
in het Handboek
van Leraren, gedraagt zich altijd liefdevol.
Nu keren we terug naar het onderwerp van onze visualisatie
in het begin: de gevorderde leraar van God. Ik zei al dat de beschrijving
van de gevorderde leraar van God in de Cursus een machtig bewijs
is voor het belang van liefdevol gedrag. Nu kunnen we zien waarom het zo’n machtig bewijs is. Want als liefdevol gedrag op de
weg van de Cursus inderdaad belangrijk is, dan volgt daaruit dat
iemand die dit specifieke pad belichaamt
- een gevorderde leraar van God - iemand is die zich altijd liefdevol gedraagt. En dit is precies wat onthuld wordt als
we de eigenschappen van Gods leraren onderzoeken (wederom in H.4).
Wat het meest bij deze eigenschappen opvalt is hoe doordrenkt
ze zijn met beelden van liefdevol gedrag ten opzichte van andere
mensen. Op basis van vertrouwen
in de wereld en de Kracht die haar in waarheid regeert (eigenschap nr.1) is de gevorderde leraar van
God volstrekt eerlijk tegenover anderen (nr.2), verdraagzaam ten opzichte
van de wegen die ze bewandelen (nr.3), volkomen zachtmoedig naar hen toe (nr.4), vol vreugde in hun aanwezigheid
(nr.5), totaal zonder verdediging t.o.v. hun aanvallen (nr.6), vrijgevig tot het uiterste,
niets liever willend dan hen alles te geven wat hij heeft (nr.7), en oneindig geduldig, ongeacht
wat anderen doen (nr.8). Terwijl hij zijn lessen met onwrikbaar vertrouwen leert en
volmaakt consequent toepast op alles en iedereen (nr.9), opent zijn geest zich tenslotte
volledig voor de liefdevolle waarneming die de Heilige Geest van
iedereen heeft (nr.10), en zo wordt zijn vergeving compleet. Kortom: deze eigenschappen
schilderen een portret van een enorm aantrekkelijk mens, in ieder
geval voor mij: iemand van
oneindige goedheid en liefde.
Wat een contrast met het gangbare idee van de spirituele
meester als een beoefenaar van ‘dwaze wijsheid’, een soort ‘wildeman’
die doet wat hij kan - ongeacht hoe dwaas, paradoxaal, onethisch
of schijnbaar liefdeloos het ook is - om de gehechtheid van zijn
leerling aan de wereldse normen aan diggelen te slaan en zijn
ontwaken te bespoedigen. De gevorderde leraar van God, daarentegen,
heeft geleerd dat ‘goede leraren hun studenten nooit aan een
schrikbewind onderwerpen’ (T3.I.4:5). In plaats daarvan is hij
de levende belichaming van liefde in de wereld, liefhebbend voorbij iedere conventionele wereldse definitie
van liefde, maar toch ook heel veel daarmee in overeenstemming.
Hij gaat eraan voorbij omdat hij niet alleen maar liefhebbend
is aan de buitenkant, maar op alle
niveaus; hij is ermee in overeenstemming omdat hij anderen benadert
op het niveau waar ze zijn en hen liefheeft op manieren die ze
duidelijk kunnen begrijpen. En deze eigenschappen zijn niet louter
en alleen aangename neveneffecten van zijn geheelde geest; het
zijn speciale gaven door God aan hem geschonken, zodat hij zijn
speciale rol in de Verzoening kan vervullen, gaven die hem maken
tot een gevorderde leraar (zie H4.1:3-4). De gevorderde leraar van God ziet liefdevol gedrag
niet als overbodig, als alleen maar een tussenstation op weg naar
de mystieke vereniging met God. Veeleer gaat hij hierin tot het
uiterste, omdat het zijn enige doel is om op alle mogelijke manieren
liefde aan de wereld te communiceren, zodat de heelwording van
de wereld en van hemzelf compleet kan worden. Dit is iemand die
naar de maatstaven van de meeste grote spirituele tradities als
een heilige beschouwd zou worden.
5. Jezus, ons voorbeeld
voor ons denken en gedrag,
handelde altijd
liefdevol.
Er is echter nog een bewijsstuk voor het belang van
liefdevol gedrag. Als liefdevol gedrag werkelijk een onderscheidende
eigenschap van de gevorderde leraar van God is, dan kunnen we
redelijkerwijs verwachten dat de auteur van de Cursus zich zélf
liefdevol heeft gedragen (als er ooit een gevorderde leraar van
God is geweest, dan was hij het wel). En dit is inderdaad het
geval als we het aardse leven van Jezus onderzoeken: zijn leven
is het volmaakte voorbeeld van liefde in actie. In de Cursus verklaart
Jezus dat hij ons voorbeeld is voor denken én gedrag: ‘[De
Heilige Geest] onderwijst jou hoe jij mij steeds als het model
voor jouw denken kunt nemen en hoe jij je dientengevolge kunt
gedragen zoals ik’ (T5.II.12:3). Zoals altijd in de Cursus
ligt de nadruk hier op het helen van ons denken, maar het tweede
deel van deze verklaring is werkelijk opzienbarend als we erover
nadenken: als gevolg van het doen van de Cursus zullen
wij ons net zoals Jezus gaan gedragen.
Is dat niet verbazingwekkend? Sta er eens even bij stil
hoe Jezus zich gedroeg. Hij was een leraar, een heler, een wonderdoener.
Hij breidde liefde uit tot aan het uitschot van de maatschappij:
de ‘zondaren’, de tollenaars, de prostituees, en onthield haar
aan niemand, zelfs niet aan zijn ‘vijanden’ (In de Evangeliën
wordt weliswaar beschreven hoe hij soms mensen verwenste en veroordeelde,
maar moderne Jezus-geleerden betwijfelen of hij de meeste van
deze veroordelende, aan hem toegeschreven uitspraken, wel echt
heeft gezegd). Aan het einde van zijn leven demonstreerde hij
wat hij onderwezen had door zijn liefde te blijven uitbreiden,
zelfs al werd hij geslagen, gemarteld en uiteindelijk gedood.
Ten slotte gaf hij, bij zijn opstanding, een laatste demonstratie
van alles wat hij onderwezen had: dat haat een illusie is, en
slechts liefde eeuwig. Zijn liefde transformeerde de levens van
duizenden mensen in zijn tijd en van nog miljoenen daarna. Misschien
vatte de apostel Petrus zijn liefde wel het meest bondig samen:
‘Hij trok weldoende rond’ (Handelingen 10:38). Hij was de belichaming van goedheid en liefde, de belichaming
van de gevorderde leraar van God, zoals hierboven beschreven.
En dat is wat hij ook voor ons
wil.
Conclusie:
ons gedrag is wel degelijk van belang –
een
nieuwe visie op het belang van liefdevol gedrag
Laten we ten slotte de bewijsstukken dat liefdevol gedrag
wel degelijk een belangrijk aspect van de weg van de Cursus is,
eens bij elkaar voegen. Waarom is dit belangrijk? Omdat:
1. Liefde uitbreiden het hart
vormt van de weg van de Cursus.
2. Liefdevol gedrag een vitaal
en noodzakelijk middel is om liefde uit te breiden.
Bovendien weten we dat de Cursus liefdevol gedrag belangrijk
acht omdat:
3. De Cursus talrijke verwijzingen
bevat naar liefdevol gedrag als de uitdrukking van een
liefdevolle geest.
3. De gevorderde leraar van
God, zoals beschreven in het Handboek, altijd liefdevol handelt.
4. Jezus, ons model voor denken
en handelen, altijd liefdevol handelde.
Kortom: ons gedrag is van belang. En persoonlijk
heeft dit inzicht zelfs mijn leven getransformeerd. Ik werd altijd
al geïnspireerd door mensen die door uitermate liefdevol gedrag
vorm gaven aan hun naastenliefde: mensen zoals Jezus, Gandhi,
Martin Luther King, Peace Pelgrim en Moeder Teresa. Zij hebben
daadwerkelijk model gestaan voor mijn spirituele weg. En daarom
voelde ik me lichtelijk in de war toen ik voor het eerst de Cursus
ontdekte en geconfronteerd werd met de heersende zienswijze dat
gedrag voor dit pad irrelevant zou zijn. Als deze zienswijze klopte,
zo dacht ik, dan hadden mijn meest lichtende voorbeelden het allemaal
ergens bij het verkeerde eind gehad (of, zoals in het geval van
Jezus, hadden de Evangelisten het helemaal verkeerd begrepen.
Het leek me toe dat volgens deze zienswijze de gevorderde leraar
van God iemand was die gewoon maar wat rondhangt en goede gedachten
denkt. Zijn gedrag, daar was ik zeker van, zou heus wel fatsoenlijk
zijn, maar hij zou er niet op uitgaan om te onderwijzen, te helen
en wonderen te volbrengen. Kortom, toen ik probeerde me een persoon
voor te stellen die het einde van het pad bereikt had dat ik besloten
had te volgen, was het resultaat lang niet zo inspirerend als
dat van hen wier levens me in eerste instantie tot het spirituele
pad hadden aangetrokken. Maar gelukkig zie ik nu dat deze zienswijze
simpelweg niet waar is. De gevorderde leraar van God - zoals in
de Cursus beschreven - doet exact wat mijn voorbeelden deden:
hij brengt een liefhebbende geest tot uitdrukking door grote daden
van liefde. Het is duidelijk dat Jezus volledig verwacht dat zijn
nieuwe volgelingen - dankzij de Cursus - er net zoals hij en zijn
eerste discipelen op uitgaan om goed te doen: de blijde boodschap
van Gods Liefde verspreiden, wonderen volbrengen, de zieken helen
en de doden opwekken. De vormen die dit gedrag zal aannemen zullen
duidelijk van persoon tot persoon verschillen, maar de inhoud
zal onmiskenbaar zijn. Terwijl deze visie me steeds duidelijker
werd, heeft ze opnieuw de inspiratie in mij gewekt die ik vanuit
mijn eerdere voorbeelden ontvangen had. En dit heeft mij alleen
maar geholpen om de Cursus met een hernieuwde passie en toewijding
te beoefenen. Want welke hogere roeping zou er kunnen zijn dan
om mijn geest te helen, en deze heelwording aan de wereld uit
te breiden door grote daden van liefde?
Ik zie de dag voor me wanneer de wereld gezegend zal
worden door hen wier geest door de Cursus geheeld is, gevorderde
leraren van God die er op uitgaan om goed te doen, wonderen te
volbrengen en op elke mogelijke manier liefde te verspreiden,
en daardoor hun eigen heelwording en die van de wereld compleet
maken. Ik nodig je uit om je met mij in deze zienswijze te verbinden.
Ik hoop dat je in de visualisatie waarmee dit artikel begon misschien
een glimp van de immense beloningen van deze visie opgevangen
hebt. Ik hoop dat jij, net zoals ik, erdoor geïnspireerd wordt
om net zo’n belichaming van de liefde te worden door met heel
je hart, heel je geest, en al je kracht de Cursus te beoefenen.
En als we dat doen zal de boodschap van de Cursus die we aan de
wereld geven er een zijn van onbaatzuchtigheid en wonderbaarlijke
liefde in plaats van egocentrisch narcisme. En dan zal onze geliefde
Cursus ook door hen die andere paden volgen erkend worden als
een lichtbaken dat de weg verlicht naar de grenzeloze Goedheid
en Liefde van God.
|
