Leven met onze tekortkomingen

door Allen Watson

Hoe slagen wij erin met onze tekortkomingen om te gaan? Naarmate we in spiritueel opzicht groeien worden we ons er zó van bewust wat ware liefde is, wat vergeving is en hoe we ‘behoren’ te leven, dat we in toenemende mate gaan beseffen dat we de meeste tijd niet leven volgens datgene wat we weten. Hoe kunnen we daarmee vrede hebben? Hoe lang gaat het nog duren voordat we leren consequent en geheel in de geest te leven? Hoe kunnen we voorkomen dat we ontmoedigd raken en ons schuldig voelen over onze trage groei?

Een sleutel is te vinden in werkboekles 158, waarin over tijd gesproken wordt als een illusie.

Want de tijd lijkt zich slechts in één richting te bewegen. We ondernemen slechts een reis die al voorbij is … Want wij zien de reis slechts vanaf het punt waarop ze eindigde en kijken erop terug, terwijl we ons inbeelden dat we haar nog eens maken; we zien mentaal opnieuw wat is voorbijgegaan. (WdI.158.3:5-6; 4:5)

Vanuit het gezichtspunt van God zijn al onze levens voorbij, inclusief dit leven! We zijn al heel en compleet, we zijn al aan het einde van de reis. Stel je eens voor dat dit zo is. Stel je voor dat je al volmaakt bént en in eeuwigheid rust. Alle worsteling en pijn is voorbij. En terwijl je daar rust, begin je je voorbije levens ‘mentaal opnieuw te zien’, en je herinnert je alle dwaze vergissingen die je beging, hoe je vergat wie je was, hoe je dacht - of droomde - dat je afgescheiden was, alleen, zwak en angstig. De herinneringen aan de droom lijken zó werkelijk! Je haalt diep adem, dankbaar dat je veilig Thuis bent. Geen van al die verschrikkingen zijn werkelijk gebeurd; het was allemaal een boze droom.

Dat beeld, zegt Jezus, is exact de waarheid. Al onze huidige, negatieve ervaringen zijn slechts een mentale terugblik op een boze droom. Als we ons daarvan bewust worden kunnen we lachen om hun dwaasheid. Ze betekenen niets. ‘Dit is niet de waarheid’, kunnen we zeggen. ‘Dit is niet wie ik ben. Ik ben de heilige Zoon van God, die zich nu slechts dit leven herinnert’.

We kunnen bijna objectief naar onszelf kijken: ‘Oké, nu ervaart hij angst. Nu depressie. Hij is kwaad op de buschauffeur, omdat hij niet ziet dat de chauffeur in werkelijkheid hemzelf is in een andere vorm, een andere acteur, een andere rol in het stuk dat hij schreef’.

Je gedachten veranderen over wie je werkelijk bent is de sleutel, te beginnen met het verbreken van de identificatie met dit lichaam, dit ego. Je gedachten veranderen over wie je bent gaat vooraf aan alle gedragsveranderingen. Inderdaad, je gedrag veranderen doet er bijna niet toe! Het gedrag is slechts onderdeel van de droom. Of zoals Marianne Williamson zo treffend zei over ons verleden: ‘Je bent niet je curriculum vitae’.

De daden waaraan we zoveel belang hechten zijn slechts projecties van onjuiste gedachten over onszelf. Ze bewijzen niets. Ze veranderen niets. Ze zijn ongeoorloofd bewijs voor Gods rechtbank. Hij oordeelt ons waardig, niet om wat we doen, maar om wie we zijn. Hij ziet ons zoals Hij ons geschapen heeft. Wanneer we over onszelf het oordeel vellen dat we Zijn liefde niet verdienen, trekken we Gods oordeel in twijfel en hechten we meer waarde aan ons eigen oordeel boven dat van Hem. En dat is gewoonweg dwaas, nietwaar?

Alleen de geest is tot vergissingen in staat. Het lichaam kan alleen verkeerd handelen wanneer het gehoor geeft aan verkeerd denken. (T2.IV.2:4-5)

Daarom is gedrag, of een handeling van het lichaam, betekenisloos. Het is de geest die zich vergist heeft en gecorrigeerd moet worden. Alle correctie hoort thuis op het niveau van het denken (T2.V.1:7). Het enige waar we verantwoordelijk voor zijn is de manier waarop we denken, niet de manier waarop we handelen.

Je gelooft misschien dat je verantwoordelijk bent voor wat je doet, maar niet voor wat je denkt. De waarheid is dat je verantwoordelijk bent voor wat je denkt, omdat je alleen op dat niveau keuzen kunt maken. Wat je doet komt voort uit wat je denkt. (T2.VI.2:5-7)

En gedrag ‘komt automatisch onder mijn beheer zodra je wat je denkt onder mijn leiding plaatst’ (T2.VI.2:9).

Je moet je denken veranderen, niet je gedrag. (T2.VI.3:4)

Een van de kerngedachten die we hebben is dat we onszelf scheppen. We zien onze daden, of die van anderen, en houden ze ten onrechte voor werkelijk. We denken dat onze daden iets over ons of over anderen bewijzen; dat ze op de een of andere manier veranderen wat we zijn. God zegt dat ze dat niet doen. Ze bewijzen niets. God heeft mij geschapen en zoals Hij mij geschapen heeft, zo ben ik. Niets wat ik doe kan dat beïnvloeden! Mijn wandaden zijn slechts dwaze vergissingen, gebaseerd op het vergeten van de waarheid over mezelf, en ze veranderen niets aan wie ik werkelijk ben. En ook niets wat ik denk kan dat beïnvloeden. De waarheid verandert niet, alleen maar omdat ik haar vergeet!

In deze race starten we bij de finish. We zijn al volmaakt, omdat God ons zo geschapen heeft, en iedere verkeerde daad die we plegen is alleen maar het gevolg van het vergeten van dat feit. Daarom is het enige passende antwoord op ‘mislukking’ ons weer te herinneren wie we zijn, ons te herinneren hoe God ons beoordeelt, en te danken voor de les.

Soms maakt dit soort denken ons angstig. We denken: ‘Als ik mijn zonden niet veroordeel, zal ik ze nooit veranderen. Als ik hun zonden niet veroordeel, zullen zij nooit veranderen’.

De waarheid is dat als ieder van ons zich zijn ware Zelf herinnert, zijn eigen heiligheid accepteert, en zijn volmaakte eenheid met God erkent, zijn of haar gedrag automatisch wordt aangepast. Omdat alle negatieve gedrag alleen maar ontstaat als onze geest weigert de waarheid over onszelf te geloven. Wanneer we ons ervan bewust zijn wie we werkelijk zijn, kunnen we ons niet misdragen.

Er is niets om bang voor te zijn.

WIL JE DIT ARTIKEL UITPRINTEN?
Selecteer dan het tekstgedeelte van boven naar beneden door de linkermuisknop ingedrukt te houden;
klik met rechts > copiëren; open een nieuw Word-document en plak het erin. Voilà!

De artikelen werden vertaald met vriendelijke toestemming van 'The Circle of Atonement'.
De citaten werden uit het Engels vertaald vanuit 'A Course in Miracles', Foundation for Inner Peace, 1992.
Op de artikelen van 'the Circle of Atonement' en van 'het wonder' rust copyright.