Commentaar op Les 23
Ik kan ontsnappen aan de wereld die ik zie door
aanvalgedachten op te geven
door Allen
Watson
Dit is een van die verklaringen
waarin de boodschap van de Cursus voor ons wordt samengevat. We
ontsnappen niet aan deze wereld van conflicten door haar te controleren,
te manipuleren, vast te houden, of proberen beter te maken. We
ontsnappen eraan door een daad van onze geest, door onze eigen
vijandige gedachten op te geven. Deze les zegt nadrukkelijk dat
er geen andere weg is. Het komt niet tot stand door te proberen
de uiterlijke omstandigheden te veranderen. De wereld is het niveau
van het symptoom, het gevolg; de geest is het niveau van de oorzaak.
Het is voor de meeste mensen
heel moeilijk deze uitspraak van de Cursus te accepteren: ‘Het
heeft geen zin te proberen de wereld te veranderen’ (2:3). Hoe vaak
ik dit ook gelezen heb, ik blijf er tegenaan lopen. Ik merk dat
ik blijf proberen uiterlijke factoren te veranderen, iets in de
wereld om me heen, en dat ik denk dat zo’n verandering op de een
of andere manier de dingen zal verbeteren. Het enige wat hiermee
bereikt wordt is dat het wat symptomen verlicht, zoals het innemen
van een hoesttablet wanneer ik verkouden ben. Het heelt niets.
Of, zoals Marianne Williamson zei: het is alsof je probeert de
problemen op de Titanic op te lossen door de stoelen op het dek
anders te rangschikken. De enige verandering die werkt is een
innerlijke verandering.
Iedere dag kijken we naar
de wereld en we realiseren ons niet dat de beelden die we zien
door ons zijn gemaakt, door onze aanvalgedachten. We herkennen de kracht
van onze geest niet; we gebruiken diezelfde beelden die door de
geest gemaakt zijn om de kracht van de geest te verbergen. We
verzetten ons ertegen aangezien te worden voor de maker van de
beelden. We willen dat het iemand anders’ fout’ is, zelfs die
van God.
Letterlijk elk ding dat we
vanuit onze haat, onze aanval en onze woede gemaakt hebben kan
getransformeerd worden als we ons verbinden met de Heilige Geest
om Zijn licht erover te laten schijnen. Iedere speciale relatie,
of die nu haatdragend of liefdevol is, kan een bron van zegen
worden voor de wereld. Iedere daad van wraak kan voor verlossing
aangewend worden. Dat is wat een wonder doet.
In alinea 5 vinden we een
ongelooflijk korte samenvatting van het proces van gedachtenverandering,
dat Ken Wapnick de drie stappen van vergeving genoemd heeft. Deze
drie stappen staan in één enkele zin (5:2):
1. De oorzaak
herkennen. We moeten herkennen dat de geest de oorzaak is. We
moeten ons ervan bewust worden dat we voortdurend in onze geest,
door onze gedachten, van moment tot moment het ego ‘maken’. We
moeten ons ervan bewust worden dat wat we zien niet van buitenaf
aan ons opgedrongen wordt, maar van binnenuit wordt geprojecteerd.
2. De oorzaak
loslaten. Wanneer we de geest als oorzaak herkend hebben, richten
we daar onze inspanningen op voor verandering. We moeten beseffen
dat de gedachten die we gedacht hebben niet de gedachten zijn
die we willen omdat, zoals les 22 al zei. We beseffen dat de wereld
die deze gedachten voortgebracht hebben niet is wat we willen.
Hij zegt hier niets over met nieuwe ideeën komen; hij zegt slechts
dat we de oude moeten loslaten. Het enige dat nodig is is een
bereidheid om te veranderen, een herkenning dat ‘ik dit niet langer
wil’.
3. De oorzaak
laten vervangen. De derde stap is de vervanging van aanvalgedachten
door heilige gedachten, gedachten van liefde en vrede. Maar let
op: deze vervanging is niet jouw werk! We werken mee aan het ontmaskeren
van het ego in onze geest (stap 1), en we werken mee aan het loslaten
van die egogedachten (stap 2), maar de vervanging hiervan met
Gods gedachten is niet ons werk. Dat gebeurt gewoon.
Als er dus iets gebeurt dat
me van streek maakt is dit alles wat ik me moet herinneren:
1. De oorzaak
ligt niet buiten mijn eigen gedachten.
2. Ik wil
deze gedachten niet.
Als ik me dat herinner zorgt stap 3 voor
zichzelf, want de ‘ware’ gedachten [waarover al eerder gesproken
werd] bevinden zich al in mijn geest, maar ze worden verborgen
door de valse gedachten. Verwijder de valse en de waarheid die
er al is wordt gezien.
Bij de oefeninstructies staat
nog een idee dat de moeite van het bekijken waard is. We worden
geacht hierbij ‘zowel je gedachten waarin je aanvalt als de gedachten
waarin je wordt aangevallen’ te betrekken…’ omdat ze precies hetzelfde
zijn’ (7:1-2). Een ‘aanvalgedachte’
is niet alleen maar een gedachte van woede of wrok die
ik ten opzichte van een ander heb, het is ook een gedachte van
aangevallen worden door
een ander. Wat lijkt op een aanval die mij van buitenaf treft
is in werkelijkheid mijn eigen gedachte van aanval, die naar mij
terugkaatst.
Alle soorten angst zijn daarom
aanvalgedachten. Onbehaaglijkheid als er een politieauto patrouilleert
is een aanvalgedachte. Bezorgdheid over wedijver op het werk of
in een relatie is een aanvalgedachte. Juichen wanneer bij het
voetballen de tegenpartij wordt ingemaakt is een aanvalgedachte.
Houdt je gedachten dus in de gaten tijdens de bekerfinale!
We hebben een hoop los te
laten, maar het is de moeite waard.
|
